چرا از دست سازمان حفاظت محيط زيست كاري ساخته نيست؟

فكر كنم خانم دكتر جوادي و دلاورخان نجفي و استاد مجيد مخدوم هم با نگارنده هم‌نظر باشند كه سازمان حفاظت محيط‌زيست، به‌عنوان متولي حفاظت از محيط‌زيست، به تنهايي نمي‌تواند بار گران رسالت خود را بدوش كشد و چاره‌اي ندارد جز آن كه به ابزارها و تمهيداتي بيانديشد كه به مدد آنها بتواند با همكاري ساير نهادهاي دولتي و غيردولتي و حتي عامه‌ي مردم، اين بار گران و امانت ارزشمند را به سرمنزل مقصود رساند.
اينجاست كه نقش مؤثر تشكل‌هاي زيست‌محيطي مردم‌نهاد به‌عنوان پل ارتباطي بين مردم و سازمان حفاظت محيط‌زيست روشن مي‌شود. اين نهادها از ميان مردم بوجود مي‌آيند و مهمترين رسالت آنها، فرهنگ‌سازي زيست‌محيطي در بين مردم است. تشكل‌هاي غيردولتي زيست‌محيطي بايد به تنوير افكار عمومي، چه آنها كه ناآگاهانه به تخريب محيط‌زيست مي‌پردازند و چه آنها كه آگاهانه و با هدف سودجويي به اين امر اقدام مي‌كنند، بپردازند. مهمترين اقدامات زيست‌محيطي تاكنون در راستاي فرهنگ‌سازي زيست‌محيطي انجام يافته است.
سازمان‌هاي غيردولتي زيست‌محيطي NGO)) به هر تشكل مردمي، غير انتفاعي، داوطلبانه و مستقل از دولت اطلاق مي‌‌شود كه در سطح محلي، ملي يا بين‌المللي تشكيل گردد. اهداف و وظايف اين تشكل‌ها توسط افرادي كه داراي علايق و آرمان‌هاي مشترك هستند و در زمينه‌ي بشردوستانه فعاليت دارند، تعيين مي‌شود. اين تشكل‌ها جنبه‌ي تخصصي و همگاني داشته و در زمينه‌هاي آگاه‌سازي، آموزشي، پژوهشي، ترويجي و خدمات زيست‌محيطي فعاليت دارند. انگيزه‌ي بالاي فعاليت، داوطلبانه‌بودن فعاليت و غيرانتفاعي‌بودن (هدفِ غير از درآمدزايي داشتن) و داراي هدف ويژه‌بودن، از خصوصيات اين ارگان‌هاي غيردولتي است.
متأسفانه بايد اعتراف كرد كه هنوز نمي‌تواند نام يك تشكل واقعي مردم‌نهاد را در حوزه محيط زيست آورد كه تمامي مؤلفه‌هاي يادشده را داشته باشد و دست‌كم يك دهه از حياتش بگذرد.