5 كاري كه نبايد در حق طبيعت روا مي‌داشتم، اما روا داشتم!

با تبريك سال نو و آرزوي شنيدن خبرهايي خوش در 1388 براي همه ايرانيان، بايد اعتراف كنم كه من عاشق بازي هستم، به خصوص اگر اين بازي بتونه به حفظ محيط زيست هم ربط داشته باشه! به همين دليل، دعوت محمّد درويش را لبيك گفته و پنج خلاف بزرگ زيست محيطي خود را در دادگاه وبلاگستان فارسي اعتراف مي‌كنم:
اوّل اين كه يكي از تفريحات نه‌چندان سالم من در دوران نوجواني شكار پرندگان با تفنگ ساچمه‌اي بود! حقيقتش از خوردن گوشت كباب شده گنجشك خيلي لذت مي‌بردم و اين ماجرا تا وقتي كه يك رويداد عجيب برايم اتفاق افتاد، ادامه داشت (آن رويداد را هم شايد در يك بازي ديگر افشا كردم!)
دوّم اين كه تا به حال نشده براي خريد از منزل خارج شوم و با خود از كيسه يا زنبيل مخصوص حمل ميوه استفاده نمايم. به عبارتي ساده‌‌تر، اعتراف مي‌كنم كه يكي از عوامل افزايش دهنده‌ي مصرف كيسه‌هاي نايلوني هستم!
سوّم اين كه همواره از خودرو شخصي استفاده مي‌كنم، چون هميشه عجله دارم و نمي‌توانم به يگان نقليه عمومي شهر اعتماد كنم!
چهارم اين كه بعضي وقت‌ها از گذاشتن زباله در ساعت 9 شب طفره مي‌روم و آن را به صبح روز بعد موكول مي‌كنم!
و دست آخر اين كه فكر نكنم توانسته باشم به نحوي رفتار كنم كه فرزندانم را به محيط زيست علاقه‌مند كرده باشم.
در مورد كارهاي خوب هم بهتر است خودم چيزي ننويسم و براي خود نوشابه باز نكنم!
در همين جا هم – ضمن تشكر ويژه از وبلاگ شهر سالم - از تمام دوستاني كه آنقدر شجاعت دارند تا اعتراف كنند، مي‌خواهم تا اعتراف‌هاي سبز خود را بر روي وب منتشر سازند.