خاکبان

مرگ زاگرس به بهانه توسعه راه

negahbankhak44 — Wed, 18 Nov 2009 05:24:18 GMT

این روزها زاگرس میانی شاهد عبور مارپیچ لوله هایی است که در قلب سرسبز طبیعت لرستان خط می اندازد و به پیش می رود تا در مسیر خود هزاران درخت را در زیر خاک مدفون کند. لرستان دارای بیش از دو میلیون و 150 هزار هکتار اراضی جنگلی و مرتعی است و این طبیعت یکی از بزرگترین داشته های خدادادی این سرزمین محسوب می شود و انصاف نیست که ریه های تنفسی لرستان به راحتی از بین بروند تا لوله های نفت خوزستان به مرکز ایران منتقل شود.

مهر: این روزها زاگرس میانی شاهد عبور مارپیچ لوله هایی است که در قلب سرسبز طبیعت لرستان خط می اندازد و به پیش می رود تا در مسیر خود هزاران درخت را در زیر لاله های خاک مدفون کند.

لرستان با دارا بودن طبیعت بی نظیر به عنوان بام طبیعت و حیات وحش ایران مطرح است و این طبیعت بکر و دست نخوره که سالها با مردمان لر همنوا و همراه بوده حال با ورود لوله های نفت و گاز آنچه این منطقه را در برگرفته نه صدای دلنشین طبیعت بلکه صدای بولدوزرهایی است که کمر به قتل درختان زاگرس بسته اند.

لرستان دارای بیش از دو میلیون و 150 هزار هکتار اراضی جنگلی و مرتعی است و این طبیعت یکی از بزرگترین داشته های خدادادی این سرزمین محسوب می شود و انصاف نیست که ریه های تنفسی لرستان به راحتی از بین بروند تا لوله های نفت خوزستان به مرکز ایران منتقل شود.

البته موضوع انتقال نفت یک موضوع ملی و پروژه انتقال نفت آسار – رازان هم یک پروژه ملی است که نیازمند همیاری و مساعدت همگانی است ولی آنچه جای بحث دارد این است که چرا این پروژه با این گستردگی باید بدون ارزیابی زیست محیطی آغاز شود تا اینگونه جنگل های لرستان در زیر چرخ های آنچه توسعه نامیده می شود از بین برود؟

ارزیابی زیست محیطی می توانست کمک کند تا تعداد کمی از درختان منحصر به فرد منطقه زاگرس میانی در لرستان قربانی پروژه خط انتقال نفت خوزستان به مرکزی شود.

نوشدارو پس از مرگ سهراب

منطقه جنگلی آسار در شهرستان پلدختر دارای درختانی مانند بلوط، کیکم، زالزالک، بادامک، گلابی وحشی و … و سکونتگاه دهها گونه منحصر به فرد جانوری و گیاهی است.

مردم منطقه آسار که در این باره گلایه های زیادی در دل دارند به خبرنگار مهر می گویند: قطع هزاران اصله درخت تنها در یک روز در این منطقه رخ نداده است و در این مدت متولیان امر می توانستند جلوی این پروژه را بگیرند.

آنها از منابع طبیعی استان انتقاد می کنند و می گویند: سکوت منابع طبیعی هنگام اجرای این پروژه، معنادار و قابل تامل است.

مردم منطقه عنوان می کنند: چگونه ممکن است که پیمانکار شرکت نفت با تجهیزات و امکانات و ماشین های سنگین و ادوات وارد منطقه شود و ظرف چندین روز فعالیت دست به تخریب وسیعی در منطقه بزند و هزارن اصله درخت را نابود کند ولی متولیان امر متوجه موضوع نشوند.

اهالی منطقه که هر کدام برای خود استدلالی از وضع موجود دارند، در شرح واقعه می گویند: شرکت نفت در فعالیتی چندین روزه درختان کهنسال منطقه را با لودر و بولدوزر قطع کرد که این موضوع مورد اعتراض مردم نیز واقع شد.

آنها در مورد توقف عملیات هم می گویند: بعد از وقوع فاجعه ای که نباید رخ می داد فعالیت شرکت نفت متوقف شد که این یعنی نوشدارو پس از مرگ سهراب!

شرکت نفت می توانست بدون رد شدن از روی جسد درختان خط لوله خود را بکشد

به سراغ یکی از متولیان حفاظت از محیط زیست در پلدختر یعنی نزدیکترین شهر به منطقه آسار می رویم که رئیس اداره محیط زیست این شهرستان سخنان قابل تاملی دارد.

علی یاری عنوان می کند: در بازدیدی که از منطقه آسار – رازان صورت گرفت دهها هزار اصله درخت قطع شده که این امر فاجعه آمیز است.

وی تصریح کرد: این منطقه که بی رحمانه مورد تخریب شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت قرار گرفته از تنوع جانوری و گیاهی بی نظیری برخوردار است و این نشانه ای از بی توجهی این شرکت است که این میراث ارزشمند طبیعی را نابود کرده است.

این مسئول ادامه داد: شرکت نفت می توانست برای عبور خط انتقال نفت راه دیگری را انتخاب کند و نباید از روی نعش درختان عبور می کرد.

یاری خاطرنشان کرد: این منطقه دارای جنگلهای نیمه متراکم و مراتع درجه دو است و زیستگاه گونه های اندمیک و نایابی مانند سنجاب ایرانی و پستاندارانی مانند روباه، گرگ، گراز، شغال و بزکوهی است.

حال به سراغ مسئولان محیط زیست در مرکز استان رفته :.

3.5 میلیون مترمکعب خاکبرداری در طبیعت لرستان

معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست استان لرستان در این رابطه با روی باز از سوالات خبرنگار مهر استقبال می کند.

سعید بابایی در گفتگو با خبرنگار مهر عنوان کرد: پروژه خط انتقال نفت 26 اینچ آسار – رازان که از توابع پلدختر آغاز و تا شهرستان دورود با طی مسیر 113 کیلومتری ادامه می یابد بر اساس مطالعات انجام شده در این طرح با عرض حداقل 15 متر مسیریابی و حفر کانال شده است.

وی تصریح کرد: شرکت خطوط لوله و مخابرات ایران قبل از اخذ مجوز زیست محیطی شروع به عملیات اجرایی کرده که اقدام شرکت یاد شده برخلاف تبصره 2 بند یک مصوبه 28 شورای عالی محیط زیست است که به این دلیل مراتب توقف عملیات اجرایی پروژه به صورت اخطاریه زیست محیطی به کارفرمای ذی ربط اعلام شده است.

معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست استان لرستان خاطرنشان کرد: با وجود عدم کسب مجوز برای آغاز کار این شرکت در اجرای عملیات فیزیکی خط انتقال نفت به مسیر 113 کیلومتر به اشکال مختلف تسطیح، خاکبرداری، حفاری کانال، لوله گذاری و حتی در برخی مقاطع جوشکاری نیز صورت داده است.

بابایی یادآور شد: در این رابطه بیش از 3.5 میلیون مترمکعب خاکبرداری و خاکریزی صورت گرفته که تعداد قابل توجهی درخت و درخچه مختلف نیز با گونه غالب بلوط ریشه کن و در زیر خاک مدفون شده اند.

50 هزار اصله درخت قربانی توسعه خطوط نفت

معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست استان لرستان در ادامه گفتگو با خبرنگار مهر خاطرنشان کرد: بر پایه اطلاعات مندرج در گزارش ارزیابی می توان تعداد درختان قطع شده را بیش از 50 هزار اصله درخت و نهال برآورد کرد.

بابایی افزود: با توجه به ارزش نهاده های زیست محیطی تخریب شده خسارات ناشی از قطع اشجار و خاکبرداری و تغییر سیمای محیط زیست طبیعی رقمی بیش از چندین میلیارد تومان برآورد شده است.

وی با اشاره به اهمیت زیست محیطی این منطقه گفت: با توجه به اینکه مسیر عبور خط لوله یاد شده دارای پوشش انبوه گیاهی، جنگلی و مرتعی است به لحاظ تامین غذای حیات وحش منطقه بسیار حائز اهمیت است.

معاون محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست استان لرستان خاطرنشان کرد: سازمان حفاظت محیط زیست همواره از اجرای طرح های عمرانی خدماتی استقبال می کند ولی انجام این طرح ها را زمانی مایه توسعه و آبادانی می داند که رعایت ملاحظات زیست محیطی در راستای توسعه پایدار در آن شده باشد لذا هر گونه پروژه و یا طرحی که مغایر با اهداف توسعه پایدار باشد مستلزم اصلاح و تغییر نگرش نسبت به آن در دو مرحله اجرا و بهره برداری است.

بابایی همچنین با اشاره به صدور دستور توقف فعالیت این پروژه، افزود: در صورت عدم پایبندی کارفرما به اخطار، اداره کل ناگزیر از ارجاع موضوع به محاکم قضایی خواهد بود.

به هر حال آنچه جای تامل است این است که نه پرداخت خسارات درختان از دست رفته را به زاگرس بر می گرداند و نه توقف پروژه آنچه از بین رفته را دوباره بازخواهد گرداند. این ماجرا گوشه ای از آن چیزی است که امروز بر محیط زیست لرستان از برکت لوله های نفت و گاز می رود و به نظر می رسد رفع این موضوع نیازمند چاره اندیشی اصولی و اتخاذ راهکارهای مثمر ثمر است.

این پست مطلب بر گرفته از سایت لرنا می باشد.

فرصت سوزی یا سوختن آینده ؟

negahbankhak44 — Sat, 03 Oct 2009 13:12:18 GMT

در بیشتر محافل اعم از جلسات سیاسی و یا در مدیریت کشور و یا ادبیات محاوره ای این اصطلاح زیبنده و قشنگ زیاد بکار می رود که ما چرا بیشتر فرصت سوزی می کنیم ؟

براستی معنی فرصت سوزی چیست ؟

به معنای عام و ساده از بین رفتن فرصت های روزمره و زندگی و عدم بهره برداری از زمان و امکانات موجود را میتوان فرصت سوزی نامید . در نگاه اول این عمل بسیار بد و ناپسند بشمار می رود .

اما اگر کمی با دقت نظر به سطوح مدیریتی کلان و دستگاه های تصمیم گیرنده کشور خوب بنگریم فرصت سوزی زیاد هم عمل بد و نابخردانه ای نیست چرا که ما در کشور های جهان سوم ( در حال توسعه ) فرصت ها را که از دست می دهیم هیچ ملالی نیست چونکه منابع و امکانات موجود و مواهب الهی خود و نسل های آتی را هم با بی خردی وکج سلیقگی به باد فنا میسپاریم . یا به قول دوستان شعار زده فرصت سوزی می کنیم

نگارنده حقیر در سفر اخیر که به یکی از شهرستان های استان لرستان رفته بودم به چند اتفاق عجیب و تکان دهنده برخورد کردم که تحریر و تعریف آن ها برای هر دوستدار محیط زیست و ایرانی خالی از لطف و تاسف نمی باشد .

در یک محفل دوستانه که بحث طبیعت و فضای سبز خوب نقل مجلس شده بود تعریف و خاطره یک راننده شهرداری برایم خیلی جالب و تکان دهنده بود آقای ا . س که برای مهار آتش جنگل های اطراف شهرستان سلسله و دلفان رفته بود با ناراحتی و خشم خطاب به من : آقا شما هم که مثل دیگر همکاران شاغل در وزارتخانه خودتان فقط شعار می دهید ! من که در هفته گذشته با چند تن از همکاران خود به کوه های بالادست الشتر رفته بودیم هر چقدر از کارکنان اداره منابع طبیعی خواهش کردم دوستان کمی برای اتفاع حریق با من همکاری و تلاش بیشتری بکنید چیزی جزء تمسخر و دیوانه قلمداد کردن من عایدم نشد آنان در وهله اول اظهار می کردند اینجا مسائل قومی قبیله ای دارد در ضمن این چند تا درخت که ارزشی ندارد من هم تا جایی که توانستم آتش را مهار و با تن و جان خسته و با ناراحتی به اداره آمدم و به شهردارگفتم : من به تنهایی با یک کپسول چه کار می توانم بکنم ؟ آقا این آقایان تلاش ما را به سخره گرفته اند !!!!!

ناخدا گاه این ضرب المثل لری در ذهنم طنین انداز شد و به ریس گفتم :

"هرکه ده صاحو مردن تنگترشه خی بگریوه "

که ترجمه آن می شود :

هر کس از صاحب مرده ناراحت تره برود و خون گریه کند

آره یعنی این اداره که متولی منابع طبیعی می باشد اینگونه برخورد می کند تکلیف ما روشن است ؟؟؟

رییس من هم بدتر از خودم مات و مبهوت ماند و گفت من پیگیری خواهم کرد

راستی جایگاه و وظیفه سازمان جنگل ها و مراتع کجاست ؟ ضمانت اجرایی و پیگیری اینگونه مسائل بر گردن چه دستگاهی است ؟ مگر سطح کل درختان و مراتع کشور چقدر می باشد که اینگونه شاهد از بین رفتن آنها باشیم ؟ این دستگاه عریض و طویل سازمان جنگلها و مراتع کشور نمی خواهد کاری بکند ترا بخدا شما فقط همین چهار تا درخت و مرتع و علفزار موجود را حفظ کنید بقیه داستان آبخیزداری و . ایجاد بانکت و درخت کاری و..... پیشکشتان دوستان نمی خواهد بگویید بودجه کم است و اعتبار نیست چرا که لااقل شما نسبت به سایر بخش های موجود در وضعیت مناسبتری قرار دارید ( ما هم د دستگاه وزارت جهاد دستی بر آتش داریم ) پس مشکل اینگونه نیست .

اگر نگاهی گذرا به عکس های هوایی سالهای ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۴ منطقه غرب کشور ( لرستان . کردستان و کرمانشاهان ) بیا اندازیم متوجه خواهیم شد که این جنگل های غرب چه پوشش فشرده و متراکمی داشته اند و ما انسانهای متمدن هزاره سوم چه بلایی بر سر آنها آورده ایم و هر روز آنها را به بهانه های واهی پاکتراشی و به بیابان تغییر کاربری می دهیم .

دوست دیگری که کارمند بازنشسته و تحصیل کرده سازمان دامپزشکی بودو برای عشق به طبیعت به کار زنبورداری مشغول بود فاجعه دیگری را به تصویر می کشید : که شب ها را برای عملیات کار نگهداری از زنبور های خود به کوهستان میروم بازگو می کرد : متاسفانه چوپان های محلی برای باز کردن مسیر تردد دام های خویش در منطقه شمال استان لرستان بدلیل فشردگی زیاد گون ها چند بوته گون را آتش زده بودند من هم که در بالا دست آنها بودم نظاره گر این اتفاق بودم . طی چند لحظه دامنه آتش هر لحظه بیشتر می شد در قدم اول برای مهار آتش تا نیمه شب با تلفن همرا خویش با اداره منابع طبیعی تماس گرفتم ولی هیچکس را برای این طبیعت یاری رسان نیافتم .

در ادامه در اثر آتش سوزی دامنه آتش ها به بالادست که درختان بلوط تنومند بودند زبانه می کشید من و مجتمع کندو های زنبور حیران و سرگردان که چه خاکی بر سر کنم ؟ تا در دم در آتش کم خردی و فقر فرهنگی نسوزیم ؟ این دوست عزیز با اشک و آه تعریف می کرد که کندوهای من هم جزئی از زیست بوم بوده و هستند و این درختان و زنبور ها را چه کسی باید نجات دهد ؟ چون احساس مسئولیتم نسبت به این جامعه جریحه دار شده بود با چنگ و دندان اقدام به خاموش کردن آتش کرده چنانکه حتی لباس های تنم هم برای تغییر مسیر آتش سوخته شد ! با صدا و فریاد من مردم آبادی نزدیک برای نجاتم آمدند و با همکاری آنها هم مرا از آتش نجات داده و هم از سوختن بقیه جنگل و مرتع برادران سازمان جنگلها و مراتع و آبخیزداری کشور جلوگیری کردیم .

دوستان من فقط یک سوال دارم : وظیفه و ضمانت اجرایی ادارات کل منابع طبیعی ها چیست ؟

چه گویم به قول سعدی شیرین سخن :

بر سیه دل چه سود خواندن وعظ نرود میخ آهنی به سنگ

تاوان سوئ مدیریت خرد و کلان کشور را این درختان و بوته زار باید بدهند ؟

آیا این طبیعت را باید مثل دیگر بخش های کشور واگذار کنیم تا شاید کسی به خاطر نفع طلبی شخصی از آن حفاظت کند ؟

چه کسی پاسخگو است ؟

آیا این طبیعت را ولی و قیم شخصی نیاز می باشد ؟ ؟ ؟

آیا این محیط زیست مختص عصر حاضر است ؟

پس شعار توسعه پایدار کجا رفت ؟

به کجا چنین شتابان؟

ترا من چشم در راهم

شبا هنگام

که می گیرند در شاخ " تلاجین " سایه ها رنگ سیاهی

وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم

ترا من چشم در راهم

شبا هنگام

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یاد آوری یا نه

من از یادت نمی کاهم

ترا من چشم در راهم

ای دوست دار طبیعت

ترا من چشم در راهم

من از یادت نمی کاهم!!!!!

آقای رییس جمهور شما می توانید

negahbankhak44 — Mon, 22 Jun 2009 13:41:18 GMT

رييس جمهور منتخب و قانوني !!!

شما ديگر چرا ؟

تويي که ذره ذره اعماق وجودت براي ايران کهن مي تپد !

تويي که براي جلوگیری از تزلزل ايران و اسلام دمی را خوب نیاسایده ای ؟

تورا به مقدسات عالم قسمت مي دهم خود به صحنه بيا و به قائله پايان خوش و شيرين هديه کن !

آقاي احمدي نژاد:

بيا و به همه ايرانيان و جهانيان ثابت کن ايران و اسلام را به همه منافع گروهي و جناحي ترجيح داده و مي دهي .

بيا و در کاروان دولت دهم وفاق و همدلي را هديه کن !

بيا و قبل از هر آشوب خود پيام آور صلح و دوستي بين جناح هاي سياسي باش !

تو مي تواني قلب هزاران ايراني را با عطر عشق و دوستي مسيحا باشي !

شما مي توانيد همه رقيبان ديروز انتخابات را با اردوگاه دولت خويش دعوت کنيد !

براي ماندن در تارنماي تاريخ ايران کافي است که اصلاح طلب ، اصولگرا ، روحانيت مبارز و روحانيون ، تندرو هاي ديروز و ... همه فرزندان امام و انقلاب را از بهمن ۱۳۵۷ تا خرداد ۱۳۸۸به دولت جديد دعوت کنيد ، آنگاه شما ديگر محمود احمدي نژاد دولت نهم نيستيد بلکه يک رييس جمهور دمکراتيک با ديد فراجناهي از منظر جهانيان خواهيد بود .

آنگاه ديگران چه دوست و چه دشمن نمي توانند بر شما و کابينه تان خرده اي بگيرند.

آري کسي که انتخاب شده و مقام رهبري مهر تاييد بر انتخابش زده تنها رييس جمهور من محیط زیستی یا آن پیر مرد بسيجي يا دوستان اصولگرا نيست ، بله شما دیگر رييس جمهور آن زندانی سیاسی رژیم ستم شاهی . تندرو دیروز و یا اصلاح طلب امروز ُ پير مرد بلوچ در چابهار ، آن پير زن سالخورده کرد در کوه هاي کردستان ، آن کشاورز ساده دل لرستاني ، آن کودک بي پناه ساکن در محمد آباد ريگان ، آن شالي کار خسته از روزمرگي گيلان ُآن زن جنگ زده خوزستانی و ....تمامي اقشار ايران است ، آري شما اکنون رييس جمهور قانوني هفتاد ميليون ايراني هستيد و بايد همه را بعنوان يک شهروند با حقوق مساوي بدانيد و سواي مليت و منظر سياسي ما همگي بسان اعضاي يک خانواده هستيم . و بیایم یک بار هم که شده به دگر جناح ها هم در کنار خود میدان بدهیم و باهم همفکر و هم رای باشیم آنگاه آنها هم حق برادري را ادا خواهند کرد و اجازه دخالت به هيچ بيگانه اي نخواهند داد .

آقاي رييس جمهور :

به همه نشان دهيد شما پايان بخش مناقشه هاي سياسي جناح ها خواهيد بود و کوير تفت زده سياست اين کشور را با باران صلح و دوستی سيراب خواهید کرد.

آري از هواداران خود بخواهيد که که به سراغ رقيبان سوته دل شما بروند و دق الباب دوستی باشند و دست ياري و همکاري به آنها دراز کنند تا باشد شاخه گل دوستي از طرف شما به ملت رنجدديده !!

آقاي رييس جمهور :

شما مي توانيد با همدلي و وفاق همه را با خود و تعامل نظرات به سر منزل مقصود برسانيد ، آري انتخابات به پايان رسيد و بر اساس آمار و ارقام و مستندات و قانون شما بالاترين آرا را کسب نموديد حالا زمان برآورده شدن انتظارات مردم است . اين مردم چيزي نمي خواهند جزء عدالت و مهرورزي همان نام یا شعار دولت شما در ابتداي کار .

آقاي رييس جمهور:

درست است که همگي ما نمي توانيم به صداقت امام خميني ( ره ) قدم برداريم و به خوبي رهبر طي مسير نماييم ولي همه ما مي توانيم براي ايران دل بسوزانيم و برای حفظ این آب و خاک تلاش کنیم و با زبان الکن خويش ، با قلم ناتوان و شکسته خود بگوييم زنده باد ايران!

پاينده باد ايران بيا و دولت عدالت و اميد را به مردم ارزاني کن !

آقاي رييس جمهور :

من از الفباي سياست چيزي را نمي دانم ولي فکر مي کنم ا به جاي جناحي فکر کردن و حذف رقبا می توانیم از گذر انتخابات رهيده و به دنبال برآوردن انتظارات و انجام انتصابات درست برسيم .

آري شما مي توانيد خواهید توانست و چنانکه در شعار انتخابات هماره مي گفتيد

ما مي توانيم

حال هم مي توان اين شعار را به يک همدلي تبديل کرد

آري چرا به سراغ آقاي ميرحسين موسوي با تمام دغدغه هاي سیاسی و هنري اش نمي رويد و دست دوستي به سوي ايشان دراز نمي کنيد مگر اين مردم که طرفدار موسوي هستند چه مي خواهند ؟ کاندیدشان چه رييس جمهوري يا معاون اول رييس جمهور ؟ مگر هدف چیزی سوای از خدمت است براي آنها هم توفيري ندارد . اینان دوست دارند موسوی را با تمام قوا در خدمت ایران ببینند؟

چرا آقاي محسن رضايي ( آقا محسن ) مرد ميدان هاي کارزار را به کنار خود نمي آوريد ؟ چرا تجارب سياسي و دکترين اقتصاديش کمک نگيريد ؟ مگر طرفدارن ايشان و ديگر کانديدا از کجا آمده اند ؟ آنها هم هم وطن من و شمايند و دلشان براي کشورشان ميتپد و به زعم خويش مي گويند کانديداي ما بهتر مي تواند کشور را اداره کند .

چرا به سراغ مهدي کروبي و کرباسچی نمي رويد ايشان بهترين و صادق ترين سياستمدار و خدمتگذارترین اشخاص زمان خود بوده و هستن اگر شما به جاي جاي کشور بنگريد ايشان هم طرفداران صادق ، خويش را دارند پس بيا اين بار همگي با هم کشور را به سوي سربلندي ببريد و بدور از مناقشات سيايي و جناحي چهار کاندید منتخب شورای نگهبان همه 42 ميليون راي را به يک سو با همگرايي و وحدت بنگريم و مشت محکمي به همه دشمنان ايران بکوبيم.

آقاي رييس جمهور :

بياييد و دمکراتيک بودن و دموکراسي را براي جهانيان ترجمه کرده و معناي جديد تري به آن ببخشيم و بعنوان برگ زرين ديگر از دستاور هاي جمهوري اسلامي به جهانيان نشان دهيم .

من بعنوان يک ايراني که دلش براي سر بلندي و سرافرازي ايران مي تپد.

تصميم گرفتم آنجه را که به صلاح کشورم مي دانم دراين محيط مجازي خويش به رشته تحرير در آورم با بضاعت قلم و توان فکري خويش اين راه را بهترين راه براي پايدار ماندن نظام جمهوري اسلامي و دور کردن دست اجانب مي دانم و دوست ندارم که بيگانگان فکر کنند ما و ملت ايران با نظام خويش مشکل داریم بلکه خواستار ثبات و پايداري بپيش از بيش جمهوري اسلامي بوده و هستم و حکومتي که با قطره قطره خون فرزندان اين مرز و بوم آبياري شده به ياد آن وصيت پير جماران:

"من در میان شما باشم و یا نباشم به همه شما وصیت و سفارش می كنم كه نگذارید انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد.

آري آقاي محمود احمدي نژاد رييس حمهور منتخب بيا و خود شاه بيت غزل سياسي اين کشور را بخوان و آسايش و امنيت را به ايران اسلامي ، کشوري که سکان هدايتش را در دست داري برگردان !!

وگرنه فاتح دمکراسی و قانون گرایی و حقوف مدنیت را باید خواند و کشوری که خود به حقوق خویش احترم نگذارد از بیگانگان چهان راانتظاری نیست ؟

آن زمان است که باید به مشروعیت زمین و زمان و نظام شک باید کرد

نگذارید بگویند اینان جهان سومی هستند و بایستی در حقشان ظلم کرد .

يکم تير ماه يکهزار و سيصد هشتاد و هشت

فرهاد خاکبان

تهران

5 كاري كه نبايد در حق طبيعت روا مي‌داشتم، اما روا داشتم!

negahbankhak44 — Tue, 31 Mar 2009 11:17:18 GMT

با تبريك سال نو و آرزوي شنيدن خبرهايي خوش در 1388 براي همه ايرانيان، بايد اعتراف كنم كه من عاشق بازي هستم، به خصوص اگر اين بازي بتونه به حفظ محيط زيست هم ربط داشته باشه! به همين دليل، دعوت محمّد درويش را لبيك گفته و پنج خلاف بزرگ زيست محيطي خود را در دادگاه وبلاگستان فارسي اعتراف مي‌كنم:
اوّل اين كه يكي از تفريحات نه‌چندان سالم من در دوران نوجواني شكار پرندگان با تفنگ ساچمه‌اي بود! حقيقتش از خوردن گوشت كباب شده گنجشك خيلي لذت مي‌بردم و اين ماجرا تا وقتي كه يك رويداد عجيب برايم اتفاق افتاد، ادامه داشت (آن رويداد را هم شايد در يك بازي ديگر افشا كردم!)
دوّم اين كه تا به حال نشده براي خريد از منزل خارج شوم و با خود از كيسه يا زنبيل مخصوص حمل ميوه استفاده نمايم. به عبارتي ساده‌‌تر، اعتراف مي‌كنم كه يكي از عوامل افزايش دهنده‌ي مصرف كيسه‌هاي نايلوني هستم!
سوّم اين كه همواره از خودرو شخصي استفاده مي‌كنم، چون هميشه عجله دارم و نمي‌توانم به يگان نقليه عمومي شهر اعتماد كنم!
چهارم اين كه بعضي وقت‌ها از گذاشتن زباله در ساعت 9 شب طفره مي‌روم و آن را به صبح روز بعد موكول مي‌كنم!
و دست آخر اين كه فكر نكنم توانسته باشم به نحوي رفتار كنم كه فرزندانم را به محيط زيست علاقه‌مند كرده باشم.
در مورد كارهاي خوب هم بهتر است خودم چيزي ننويسم و براي خود نوشابه باز نكنم!
در همين جا هم – ضمن تشكر ويژه از وبلاگ شهر سالم - از تمام دوستاني كه آنقدر شجاعت دارند تا اعتراف كنند، مي‌خواهم تا اعتراف‌هاي سبز خود را بر روي وب منتشر سازند.

تخریب طبیعت در بلوچستان!

negahbankhak44 — Mon, 12 Jan 2009 06:55:18 GMT

نه! گروگانگیری نیست ...

از درگیری با اشرار هم خبری نیست!

از قاچاق هم کلامي نبود ؟

این اخبار دیگر رنگ و بویی ندارد چرا که همه و همه دارای تشکیلات و مافیای خاص خویش هستند و کسی را یارای مقابله با انها را نیست.

ولی این بار تخریب و نابودی منابع طبیعی و قطع درختان جنگلی توسط مسئولین استانی شکل گرفت اشخاصی که مسئولیت خطیر حفظ و نگاهداری منابع خدادای را دارند.!!!!!!!!

آنهایی که قرار است این مرزو بوم را پاس بدارند و از منابع خدادي محافظت نمايند باواگذاری بدون مطالعه خویش اقدام به قلع و قمع جنگل های کهنسال( پاکتراشي جنگل هاي کهور . کلير . پير ) منطقه باهو کلات نمودند .

براستی مگر این جنگلهای کهن و قدیمی را ما بنا نهاده ایم ؟

مگر این طبیعت فقط متعلق به ما و نسل فعلی می باشند ؟

مگر این درختان را بانی و نگهبانی نیاز است ؟

چرا و چگونه به خود اجازه تخریب و نابودی آنان را میدهیم ؟

آيا مسئولین و متولیان منابع طبیعی به چه فکر کرده و به کجا مي خواهند بروند ؟

به ياد آن قطعه شعر زنده ياد سهراب :

آب را گل نکنيم شايد اين آب روان مي رود پاي سپيداري تا فرو شويد اندوه دلي

که در آن زمان اعتراض و ایراد های زیادی بر این قطعه شعر سهراب نمودند .

در جواب معترضین گفت : ای کاش مردمان ما به آن درجه از درک و آگاهی برسند که برای گل آلود کردن آب هم ارزشی قایل باشند .

این طبیعت و درختان موجود در این زیست بوم طی قرنها با این شرایط سازگار شده و یک اکوسیستم را ایجاد کرده اند مگر مشکلی برای ریسس سازمان جهاد کشاورزی و استاندار بوجود آورده اند؟

مگر بهره برداری از این اراضی چه میزان مقرون بصرفه است که آینده و زیستگاه اهالی بومی منطقه باهو کلات را به مخاطره بیاندازیم ؟

آیا این درختان فقط متعلق به نسل در حال نابودی مردم بلوچ اند ؟

یا این جنگل های کهور امانتی نزد ما مردمان این نسل بیشتر می باشند ؟

و دراينچنين اقليمي با مسائل و مشکلات خاص گرما ی بالا . تبخير وتعرق شدید . حرکت شن های روان و .... جز مانعی در برابر کانون های بحران شن های .این درختان عمل کرده و با کمترین توقع نقش سپر دفاعی و جلوگیری از تبخیر وتعرق و متعادل کردن همه شرایط را انجام نمی دهند ؟؟؟؟؟؟؟

چه کسی به این سوالات باید پاسخ دهد ؟

آیا گر گرو ها ی ( فرسایش خندقی ) پایین دست را نمیبینند ؟ که در اثر از بین رفتن پوشش گیاهی سالهای قبل ایجاد شده ؟

ما باید این نکته را یادآور شویم با قطع و از بین رفتن پوشش گیاهی اراضی باهو کلات در سال های آتی شاهد پیشروی فرسایش خندقی در پایین دست خواهیم بود .

با توجه به بافت خاک سبک و حساس به فرسایش این منطقه و فقر مواد آلی و بارندگی کم و تبخیر و تعرق بالا در سالهای نه چندان دور این اراضی لخت ( عاری از پوشش طبیعی ) بشدت تحت فرسایش بادی و آبی قرار گرفته و از حیظ انتفاع خارج می گردند .

به نظر شما ایجاد جنگل های دست کاشت اجرای طرح های در دست اجرای بخش منابع طبیعی و ... دیگر کارهای اجرایی سازمان های کشاورزی با این عمل چگونه قابل توجیه می باشد ؟

من نمی دانم چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است ؟

گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد ؟

ولی این را بخوبی می دانم که .واگذاری ارضی جنگلی آن هم در منطقه ای با شرایط طبیعی و اقلیمی بلوچستان ( اراضی باهو کلات ) به اشخاص نالایق و فاقد صلاحیت علمي کاری بس ناپسند و دور از برنامه های توسعه پایدار و ....... بوده چرا که کشاورزان عامی و کم سواد در لابلای همین درختان مشغول کشاورزی سنتی خویش هستند .

استانداری سیستان و بلوچستان در یک برنامه غیر کارشناسی اقدام به واگذاری ( خلع يد مردم بومي و واگذاري به افراد کم سواد )بالغ بر ۶۰۰۰ هکتار از اراضی باهو کلات از توابع شهرستان چابهار نموده که پيمانکاران و متوليان فعلي در حال قطع و پاکتراشي اين اراضي جنگلي هستند .

جالبتر آنکه که حدود ۱۵۰ هکتار از این اراضی را به مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی واگذارنموده اند و در همین راستا مرکز تحقیقات هم در اجرای بخشنامه های غیر کارشناسی سازمان تحقیقات برای افزایش درآمد و بالا بردن توان مالی مرکز اقدام به واگذاری و اجاره این اراضی کرده که متاسفانه پیمانکار طرف قرارداد بدون رعایت حفظ کاربری فعلي ( جنگل طبيعي ) اقدام به قطع درختان کهور کهنسال . کلیر و سایر نباتات بومی جهت کاشت جالیز نموده اند .

به نظر شما جایگاه سازمانهای جهاد کشاورزی در استانها کجاست ؟

مشاور سیاسی یا متولی منابع طبیعی ؟

هر چه بگندد نمکش مي زنند واي بروزي که بگندد نمک !!!!!!

به نظر شما قیمت این درختان و تاثیرات این جنگل را به چه مقیاسی باید محاسبه نمود ؟

آیا استانداری و متولیان تخریب توان پرداخت غرامت به نسل های آتی را دارد ؟؟؟

آيا بازده اقتصادی چقدر است که اين همه درخت را در مدت يه ماه قطع و بقاياي آنرا خاکستر نمود ؟

ديدن اين صحنه دل هر بيننده را بدرد مي آورد چه رسد به دوستدارن طبيعت @

هم اکنون نیازمند یاری سبز شما سبز اندیشان هستیم!

چرا باور نداريم: مرگ تالاب يعني: مرگ زندگي

negahbankhak44 — Tue, 08 Jul 2008 08:46:18 GMT

تالاب‌ها كه بميرند ... پرندگان ديگر نخواهند خواند، درختان كناربومي خشك خواهند شد، گياهان علفي حاشيه تالاب به كاهي آماده‌ي اشتعال بدل مي‌شوند، آبزيان تالابي زندگي را از ياد خواهند برد و بدين‌ترتيب، گرد مرگ سراسر منطقه را فراخواهد گرفت ... همانگونه كه در بختگان فارس اين اتفاق افتاده است و همچنين در هورالعظيم خوزستان و عراق و و در گاوخوني زنده رود و البته پيش‌تر در آرال شوروي سابق!

اما ما صاحب مديراني هستيم كه برايشان هر چيزي مهم‌تر از حفظ محيط زيست و تالاب‌هاي ارزشمند وطن است.

راستي! ما بايد شكايت خود را از اين همه حماقت و ناداني در نزد مديران محيط زيست كشور به كه و كجا ببريم؟!

آيا دادخواهي براي طرفداران محيط زيست ايران وجود دارد؟

دوستان عزيز:
لطفاً شما هم به موج سبز دوم وبلاگستان بپيونديد.

در ستايش موج سبز

negahbankhak44 — Thu, 05 Jun 2008 21:48:06 GMT

همان گونه كه حدس مي‌زدم، ابتكار موج سبز با استقبالي گسترده در بين هموطنان ايراني در داخل و خارج از كشور مواجه شده و به خوبي توانسته تا قدرت رسانه‌اي طرفداران محيط زيست را در جهان نمايش دهد.
اميدوارم كه تشكيلات كند و پرلكنت خانم جوادي نيز از اين تحركات درس گرفته و براي يكبار هم كه شده، عملاً نشان دهد كه برايش آنقدر محيط زيست اهميت دارد كه حاضر است در برابر طرح‌هايي چون احداث جاده در دل جنگل ابر شاهرود، يا تالاب انزلي يا درياچه اروميه و يا پارك ملي لار و نظاير آن بايستد و حتي خشم محمود احمدي‌نژاد و ترس از دست دادن صندلي قدرت هم نتواند آنها را از وظايف اصلي‌شان بازدارد.
اميدوارم كه اين آرزو در حد رؤيا نماند ...
و چرا بماند؟ وقتي كه موج سبز وبلاگستان مي‌تواند دشمنان طبيعت ايران را اينگونه به عقب رانده و خاموش كند.

وبلاگستاني سبزم آرزوست ...

negahbankhak44 — Fri, 30 May 2008 15:14:00 GMT

قرار است امسال همه‌ي اهالي وبلاگستان فارسي بر طبيعت وطن منت نهاده و به مناسبت روزجهاني محيط زيست (يعني 16 خرداد 1387)، از دغدغه‌هاي خود در اين خصوص بنويسند؛ قرار است امسال از مديران همه‌ي وبلاگ‌هاي فارسي بخواهيم ... نه! خواهش كنيم كه تا چند كلمه‌اي را در يك پست اختصاصي به محيط زيست ايران اختصاص دهند؛ محيط زيستي كه اينك صداي نفس‌هاي تن رنجورش به شماره افتاده است ...
درود بر سپهر سلیمی و مهدی اشراقی كه اين كار بزرگ را سامان داده و افتخاري ابدي را به نام خود جاودان ساختند.

چرا از دست سازمان حفاظت محيط زيست كاري ساخته نيست؟

negahbankhak44 — Fri, 22 Feb 2008 19:48:14 GMT

فكر كنم خانم دكتر جوادي و دلاورخان نجفي و استاد مجيد مخدوم هم با نگارنده هم‌نظر باشند كه سازمان حفاظت محيط‌زيست، به‌عنوان متولي حفاظت از محيط‌زيست، به تنهايي نمي‌تواند بار گران رسالت خود را بدوش كشد و چاره‌اي ندارد جز آن كه به ابزارها و تمهيداتي بيانديشد كه به مدد آنها بتواند با همكاري ساير نهادهاي دولتي و غيردولتي و حتي عامه‌ي مردم، اين بار گران و امانت ارزشمند را به سرمنزل مقصود رساند.
اينجاست كه نقش مؤثر تشكل‌هاي زيست‌محيطي مردم‌نهاد به‌عنوان پل ارتباطي بين مردم و سازمان حفاظت محيط‌زيست روشن مي‌شود. اين نهادها از ميان مردم بوجود مي‌آيند و مهمترين رسالت آنها، فرهنگ‌سازي زيست‌محيطي در بين مردم است. تشكل‌هاي غيردولتي زيست‌محيطي بايد به تنوير افكار عمومي، چه آنها كه ناآگاهانه به تخريب محيط‌زيست مي‌پردازند و چه آنها كه آگاهانه و با هدف سودجويي به اين امر اقدام مي‌كنند، بپردازند. مهمترين اقدامات زيست‌محيطي تاكنون در راستاي فرهنگ‌سازي زيست‌محيطي انجام يافته است.
سازمان‌هاي غيردولتي زيست‌محيطي NGO)) به هر تشكل مردمي، غير انتفاعي، داوطلبانه و مستقل از دولت اطلاق مي‌‌شود كه در سطح محلي، ملي يا بين‌المللي تشكيل گردد. اهداف و وظايف اين تشكل‌ها توسط افرادي كه داراي علايق و آرمان‌هاي مشترك هستند و در زمينه‌ي بشردوستانه فعاليت دارند، تعيين مي‌شود. اين تشكل‌ها جنبه‌ي تخصصي و همگاني داشته و در زمينه‌هاي آگاه‌سازي، آموزشي، پژوهشي، ترويجي و خدمات زيست‌محيطي فعاليت دارند. انگيزه‌ي بالاي فعاليت، داوطلبانه‌بودن فعاليت و غيرانتفاعي‌بودن (هدفِ غير از درآمدزايي داشتن) و داراي هدف ويژه‌بودن، از خصوصيات اين ارگان‌هاي غيردولتي است.
متأسفانه بايد اعتراف كرد كه هنوز نمي‌تواند نام يك تشكل واقعي مردم‌نهاد را در حوزه محيط زيست آورد كه تمامي مؤلفه‌هاي يادشده را داشته باشد و دست‌كم يك دهه از حياتش بگذرد.

مهمترين نيازهاي اوليه‌ي مشاركت زيست‌محيطي شامل چه تمهيداتي است؟

negahbankhak44 — Thu, 14 Feb 2008 16:15:09 GMT

همان طور كه در يادداشت‌هاي پيشين اشاره كردم، مشاركت زيست‌محيطي يگانه راه مطمئن و پايدار و در عين حال كم‌هزينه‌اي است كه مي‌تواند به دولت‌ها در اعمال وظايف حاكميتي‌شان در حوزه حفظ بستر حيات و توسعه (طبيعت) كمك كند.
اما به نظر مي‌رسد، 5 پيش‌شرط زير براي تحقق اين مهم حياتي است:

• فراهم‌آمدن زمينه‌ي مشاركت زيست‌محيطي و آزادي انتخاب مشاركت‌كنندگان با توجه به علاقه‌مندي آنها،
• داشتن توجيه اقتصادي مشاركت،
• موضوع مشاركت زيست‌محيطي مشخص و جذاب باشد،
• مشاركت‌كنندگان بايد از دانش و توانايي لازم برخوردار بوده و توانايي ارتباط متقابل و تبادل انديشه را داشته باشند،
• جايگاه و موقعيت افراد مشاركت‌كننده نبايد در اثر مشاركت مورد تهديد واقع شود.

افزون بر پنج مؤلفه پيش‌گفته، به نظر مي‌رسد لحاظ مواردي ديگر نظير آنچه كه در پي مي‌آيد، مي‌تواند بر كيفيت مشاركت اثري مثبت و مانا گذارد:
• وجود انگيزه‌ي كافي و دارابودن امكان مشاركت،
• ويژگي‌هاي فردي،
• آگاهي افراد از مفهوم مشاركت و پيامدهاي آن،
• تصور فرد از قضاوت ديگران در مورد مشاركت زيست‌محيطي،
• انگيزه‌ي فرد براي برآوردن توقعات ديگران،
• و سرانجام، سوابق فرد در زمينه‌ي مشاركت‌هاي زيست‌محيطي.

به اميد فرارسيدن روزي كه هر يك از ايرانيان، خود محيط‌بان شايسته‌اي براي زيست‌بوم خويش باشند.